Elke dag is het wel een dag

Pasen, Pinksteren, Kerstmis, Nieuwjaar, feestdagen zijn er genoeg. En als het geen feestdag is, dan is er altijd wel iemand of een organisatie die er een dag van maakt. Zo hebben we Secretaressedag, de Dag van de Arbeid, noem ze allemaal maar op. Elke dag is het wel een dag.

21 april, het kan je bijna niet ontgaan zijn, was het wereldvismigratiedag. Op de radio was een interview te horen met de ‘Director of Strategy and Developement’ van de World Fish Migration Foundation, de Nederlander Herman Wanningen. Hij had het over het motto van de World Fish Migration Foundation: Connecting Fish, Rivers and People. Ik probeerde er in gedachten een voorstelling van te maken, maar ik kwam niet verder dan een groepje mannen in maatpak die in een peperduur kantoorpand zich de naad uit hun broek zaten te lachen om al dat subsidiegeld dat ze te besteden hadden. Ik zag ook goedwillende vrijwilligers met schepnetjes stekelbaarsjes uit een sloot vissen, om ze met gevaar voor eigen leven naar een andere sloot, aan de overkant van een provinciale weg te brengen. Ik besefte, mijn gedachten overdenkend, dat het treurig gesteld met mijn vertrouwen in de mensheid. Was het maar morgen dacht ik, 22 april: de Dag van de Aarde. Daar moet toch iets positiefs over te schrijven zijn.

Later die dag heb ik toch nog mijn bijdrage aan wereldvismigratiedag geleverd. Ik verhuisde een lekkerbekje en een pond kibbeling (met saus) van de viskraam op de Markt naar ons thuis. De wroeging die ik had over mijn negatieve gedachten werd hiermee gestild. Mijn honger trouwens.

Nog een gebruiksaanwijzing

Ik kan het niet laten. Steeds als ik een aardige gebruiksaanwijzing tegenkom wil ik die delen. Hier is er weer een:

 

Hoe te Verticale lijnen maken in Microsoft Word

Als u het idee van het krijgen van uw documenten in overeenstemming te letterlijk te nemen, neem lijn – tekentools Microsoft Word om de verticale lijnen toe te voegen aan de tekst pagina. Maken van verticale lijnen lijkt misschien iets meer geschikt is voor een grafisch programma, maar er is geen noodzaak om Word dan ook vertrekken. Word sterke collectie van vorm en tekengereedschappen kunt u, letterlijk en figuurlijk, trek de lijn. Instructies

Open Microsoft Word

  1. Klik op het tabblad “Invoegen” aan de bovenkant van het werkgebied. Klik op de “Shapes” knop in het midden van de werkbalk onder het tabblad. Kopen van 2

Klik op een van de line opties, zoals een gewone lijn of een lijn met een pijlpunt, in de fly – out menu. De cursor verandert in een plusteken.

  1. Beweeg de cursor over het punt waarop u wilt dat de verticale lijn te beginnen. Druk op de toets “Shift”, waarmee je absoluut rechte lijnen te tekenen.

Press 4 ingedrukt houden en de muisknop ingedrukt. Sleep de cursor in een neerwaartse beweging totdat de lijn is voltooid. Laat beide de muisknop en de toets “Shift”.

Laat het even weten als je nu inderdaad een verticale lijnen maken in Word hebt gedaan.

Enquête

Ik ben voor duidelijkheid. Daarom legde ik onderstaand briefje voor mijn dochter op een ochtend klaar voor haar.

ENQUÊTE TEN BEHOEVE VAN DE BEREIDING VAN MAALTIJDEN

 

Geachte zoon/dochter *,

Wij verzoeken u deze enquête zo spoedig mogelijk in te vullen en hem achter te laten op de plek waar deze voor u is klaargelegd. Leest u s.v.p., wanneer een asterisk bij een vraag vermeld staat, vóór het beantwoorden van die vragen goed de bijbehorende toelichting door.

 

Vraag 1:

Ik eet vanavond WEL / NIET ** mee.

 

Heeft u vragen of opmerkingen naar aanleiding van deze enquête, neem dan contact op met een van uw ouders, bij voorkeur uw vader.

 

*: S.v.p. doorhalen wat NIET van toepassing is.

**: S.v.p. doorhalen wat NIET van toepassing is. Dus als u NIET mee eet, moet U NIET NIET doorstrepen. Zo ook: als u WEL mee eet moet u WEL WEL doorstrepen. Of nee, WEL moet u dan NIET doorstrepen. Anders denken we dat u NIET mee eet. Dus WEL NIET doorstrepen als u WEL mee eet en NIET WEL doorstrepen als u NIET mee eet. Of juist WEL. Ik weet het NIET. We zien WEL of u mee eet.

 

 

Vreemd genoeg heeft mijn dochter de enquête niet ingevuld, maar de brief omgekeerd klaargelegd en erop geschreven “ik eet niet mee”.

Slechte slogans scoren wel

Slechte slogans

Midden in de zomer sloeg de komkommertijd op zijn aller hevigst toe. Er kwam een boekje uit met de slechtste reclameslogans van 2016 en bij gebrek aan echt nieuws werden die slechte slogans voor de derde keer publiekelijk aan ons voorgesteld.

Eerder was dat gebeurd in januari, toen de kandidaten voor de verkiezing van de ‘Slechtste Slogan van 2016’ werden bekendgemaakt . Later, in pakweg april gebeurde dat nog eens toen de uitslag bekend was. En nu is er dus het boekje en krijgen we opnieuw te horen hoe slecht, maar ook hoe effectief, sommige slogans zijn. De top drie van 2016 blinkt uit in meligheid. ‘Zit je Haircut’ van een kapper werd eerste, ‘Your shit is my food’ van een loodgieter tweede en ‘Tiet voor een goede BH’ derde. Slechte slogans werken wel. Je kunt er veel publiciteit mee krijgen, ook al is die publiciteit soms negatief. Dat merkte bijvoorbeeld een heibedrijf met de slogan ‘Ieder paal gaat erin’.

echt slecht

Wat ik persoonlijk jammer vind, is dat de verkiezing zich beperkt tot dit soort, door het publiek ingezonden melige of mislukte reclameleuzen. Er zijn volgens mij slechtere te vinden, namelijk foute spreuken die wél serieus bedoeld zijn. Een mooi voorbeeld vind ik de slogan van Theodoor Gielissen Private Bank: ‘Serious Money. Taken Seriously’. Het reclamebureau dat deze slogan verzon (en er zelfs een prijs mee won, in positieve zin) bedoelt te zeggen dat Theodoor Gielissen serieus omgaat met het geld van haar klanten. Maar ik versta het altijd anders. ‘Taken Seriously’ betekent letter ‘serieus genomen’. Het reclamebureau legt hierbij de klemtoon op het woordje ‘serieus’. Ik versta het altijd met de klemtoon op ‘genomen’. Als jij een serieuze som geld hebt, dan is Theodoor Gielissen niet te beroerd om dat serieus van je af te pakken, zoiets. Dát zijn pas slechte slogans!

Inspiratie

Inspiratie

Hoe doen ze dat toch, echte schrijvers? Ik zit hier op vakantie een boekje te lezen van Wim Daniëls, waarin hij onder andere fietstochten door het Brabantse land beschrijft. Het zijn mooie verhaaltjes, luchtig geschreven met de van Daniëls bekende milde humor en gelardeerd met zijn taalkundige commentaar. Maar ik vraag me af hoe hij dat doet.

Hoe onthoudt hij wat hem opvalt of invalt tijdens die fietstochten? Ik heb daar zelf namelijk veel moeite mee. In de jaren dat ik dagelijks 10 kilometer naar en van mijn werk heb moeten fietsen heb ik onderweg misschien wel duizend liedteksten, gedichten en verhaallijntjes verzonnen.  Helaas zijn die grotendeels verloren gegaan. Eenmaal aangekomen op de plaats van bestemming, mijn werk of thuis, was ik de verzonnen tekst namelijk steevast weer vergeten. Tijdens wandelingen met of zonder hond, tijdens het douchen, tijdens autoritten, overal eigenlijk waar ik niet direct iets op kon schrijven, gebeurde vaak precies hetzelfde.

met een blocnote op pad

Ik ben een tijdlang consequent met een blocnote en een pen op pad gegaan, maar alsof de duvel ermee speelde: in die periode kreeg ik geen enkel idee. Onlangs heb ik zo’n dicteerapparaatje aangeschaft, met een soortgelijk gevolg. Ik kreeg wel ideeën, maar wel steeds als ik bij de slager of de bakker stond of door een drukke winkelstraat liep. En dan ga ik echt niet in zo’n apparaatje staan praten. Mede gezien de aard van de ideeën die ik meestal krijg zou ik me kapot schamen. Of ik kreeg een inval als het wel rustig was om me heen, maar dan waren de batterijen van dat apparaatje weer leeg. Daarom moet ik toch eens aan Wim Daniëls vragen hoe hij dat doet. Nu nog onthouden dat ik dat moet vragen.